ardor—studio: concept, ontwerp, ontwikkeling
uitvoering: ism. gemeente Utrecht, Stedin
Enten: symbiose in de openbare ruimte
De energietransitie voegt via nieuwe elektriciteitshuisjes een fysieke laag toe aan de historische stad Utrecht. Dit ontwerp is geïnspireerd op enten: de eeuwenoude techniek waarbij twee planten samensmelten om als één organisme verder te groeien. Door traditioneel ambacht in een nieuwe vorm te gieten, ontstaat een object dat zich verbindt met de omgeving en organisch opgaat in de stad.
Vorm en textuur
Het volume volgt de contouren van het huisje, maar met vloeiende, diagonale vlakken in plaats van rechte wanden, waardoor het visueel loskomt van de grond. De huid bestaat uit losanges (ruitvormige, voorgepatineerde zinkplaatjes). Door deze klassieke dakbedekking over een gewelfd volume te leggen, vormt het handwerk een onregelmatige, tactiele en organische textuur.
De constructie gaat 70 tot 100 jaar mee en ontlast de omgeving:
100% demontabel: De losanges haken mechanisch in elkaar. Dit vangt de werking van het materiaal op zonder kit, waardoor het zink naderhand zonder kwaliteitsverlies herbruikbaar is.
Onderhoud
In de buitenlucht ontwikkelt zink een beschermende patinalaag, wat onderhoud overbodig maakt en uitloging naar de bodem minimaliseert.
Interactie en omgeving
De overlappende, schroefloze structuur en het zinkreliëf maken wildplakken nagenoeg onmogelijk. Eventuele graffiti kan mechanisch worden gereinigd.
Ecologie
De schil functioneert als meer dan alleen een omhulling. Een nis in de wand biedt een zitplek met een platte, draadloze oplader. Omdat de telefoon hiervoor uit handen moet, ontstaat een natuurlijk moment van rust.
In de wanden zijn nestkasten voor vogels en vleermuizen verwerkt. Voor flora is bewust de voorkeur gegeven aan onderhoudsvriendelijk groen in de volle grond rondom het huisje.